Βρες το κατάστημά σου
Card cap

Κοτόπουλο με σταφύλι

01 Οκτώβριος, 2020

Περασμένα χρόνια στα αγροτικά σπίτια της υπαίθρου, απαραιτήτως έτρεφαν μερικά πρόβατα και κατσίκες - όχι παραπάνω από 3-4 γουρούνια, όρνιθες, φραγκόκοτες, γαλοπούλες, κουνέλια κ.α., για τις ανάγκες της οικογένειας τις διατροφικές. Οι αναπαραγωγές των πουλερικών ήταν μέλημα κάθε νοικοκυράς, σ` όλα τα αγροτικά σπίτια της Ελλάδας.

Για την επιτυχία της αναπαραγωγής  οι νοικοκυρές είχαν πολλά παρατηρήματα και προλήψεις. Μεταξύ αυτών, ήταν και η επίσκεψη ξένου. Ο ξένος που ερχότανε σπίτι, ακόμα κι αν ήταν βιαστικός, δεν έπρεπε να μείνει όρθιος. Γι αυτό η νοικοκυρά είτε από ευγένια είτε για προληπτικούς λόγους, τον προέτρεπε να καθίσει:

-Κάτσε `δα να κλωσσήσουνε κι οι όρνιθές μας.! του έλεγε.

Ο αριθμός των αβγών που έβαζαν σε μια κότα να ξεπουλιάσει έπρεπε να είναι περιττός. Συνήθως 17 ή 19 ή 21 αβγά που έπρεπε να είναι φρέσκα και το κοτέτσι να έχει οπωσδήποτε πετεινό. Αν δεν είχαν φρέσκα ή γονιμοποιημένα αβγά, έπαιρναν δανεικά από τη γειτόνισσα. Αυτό βέβαια, δεν γινόταν πάντα ευχάριστα γιατί κάθε νοικοκυρά φοβότανε μήπως δίνοντας τα αβγά, έδινε συγχρόνως και το γούρι που στα χωριά μας το έλεγα ''μπάχτι''. [Από το βιβλίο του Αντ. Τσιριγωτάκη ''ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΤΗΣ ΚΡΗΤΙΚΗΣ ΔΙΑΛΕΚΤΟΥ'' διαβάζω: το μπάχτι: {ουσιαστικό άκλιτο} κάτι που μας φέρνει τύχη. [Φράση: ''-Να βάλεις το γείτονα να βαφτίσει το κοπέλι, απού `χει καλό ''μπάχτι'']

Στις 21 μέρες, άρχιζε να ξεπουλιάζει τα αβγά η κλωσσού. Στην αρχή τα τάϊζαν με χόντρο, ψιλοκομμένα φρούτα, λαχανικά και ''ψευδούλια''. Αυτά τα τελευταία τα έφτιαχναν με αλεύρι και νερό. Πλάθουν το ζυμάρι σφιχτό κι ύστερα το τρίβουν με τα δάχτυλα να γίνει κομματάκια σαν ψίχουλα. ''Ψευδούλια'' επίσης έτρωγε η λουχούνα [λεχώνα] τις πρώτες μέρες μετά τον τοκετό, βρασμένα σαν σούπα με ζάχαρη, πετιμέζι ή μέλι. Στην Πελοπόνησσο και σε πολλά μέρη της Ρούμελης, τα λένε ''τριφτιάδες''.

Κατά τον Ησύχιο, ''κόμη'' είναι, ''το των ορνίθων οίκημα''. Από το ''κόμη'' έχουμε τον ''κούμο'' κι από τον ''κούμο'' το ''κουμάσι'', που σημαίνει τον τιποτένιο.

Όταν μεγάλωναν λίγο τα πουλιά, τους έδιναν στάρι για να συμπληρώνουν την τροφή τους, που και βέβαια έβρισκαν μόνα τους στην αυλή, στα σόχωρα και στα χωράφια.

Όταν γινότανε πουλάδες, τις πουλούσαν ή τις αντάλλασσαν με είδη νοικοκυριού. Η οικογένεια κατά κανόνα έτρωγε τις γέρικες κότες, που όπως επιμελώς μας διαβεβαίωναν οι μανάδες μας, είχαν και το ..ζουμί.!!

Κείμενο: Γιώργος Βιτώρος

Επιμέλεια κειμένου: Νεκταρία Κοκκινάκη

 

Υλικά

500γρ. κοτόπουλο φιλέτο

300γρ. σταφύλι άσπρο (χωρίς κουκούτσια)

20ml ελαιόλαδο

1 μικρό ξερό κρεμμύδι

1 σκελίδα σκόρδο

150ml άσπρο κρασί

1 κουταλάκι μέλι

Χυμό από ένα λεμόνι

1 κουταλιά αλεύρι

100ml νερό

Ρίγανη

Αλάτι πιπέρι

Εκτέλεση

Κόβουμε το κοτόπουλο σε μικρές μπουκιές και κρατάμε στην άκρη. Καθαρίζουμε τα σταφύλια και πλένουμε πολύ καλά, αφήνουμε να σουρώσουν.

Σε ένα βαθύ τηγάνι ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε δυνατή φωτιά και ρίχνουμε τα κομμάτια το κοτόπουλο. Αφήνουμε να πάρουν χρώμα και από τις δυο πλευρές.

Προσθέτουμε το κρεμμύδι και το σκόρδο ψιλοκομμένα και ανακατεύουμε μέχρι να γυαλίσει το κρεμμύδι.

Σβήνουμε με το κρασί και αφήνουμε να εξατμιστεί, αλατίζουμε και ρίχνουμε τη ρίγανη.

Προσθέτουμε τα σταφύλια και το μέλι,  συμπληρώνουμε με χλιαρό νερό. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία, σκεπάζουμε με καπάκι και μαγειρεύουμε μέχρι να ψηθεί το κοτόπουλο.

Όταν είναι έτοιμο, στύβουμε το λεμόνι και στο χυμό διαλύουμε το αλεύρι. Περιχύνουμε το φαγητό και αφήνουμε να βράσει για 3 λεπτά ακόμα.

Αποσύρουμε από τη φωτιά και ξύνουμε φρέσκο πιπέρι.

Συνοδεύετε ιδανικά με ρύζι ή πουρέ.

 

Καλή επιτυχία!

Συνταγή: Νεκταρία Κοκκινάκη, Φωτογραφία: Μάνος Διακαινισάκης

ΚΑΤΕΒΑΣΕ ΤΟ APP

google play storeapple app store